De Buitendijkse Buitenveldertse Polder is gelegen in de gemeenten Amstelveen en Amsterdam en werd vroeger begrensd door het Nieuwe Meer ten noorden, de Rietwijkeroorderpolder en de Schinkelpolder ten westen en de Amstelveenseweg ten oosten. In het verlengde lagen vroeger de Legmeerplassen, waarvan een groot gedeelte aan de polder behoorde. Het vormde een waterschap met de Thamerbuitenpolder, de Uithoornse polder en de Kalslagerpolder. In 1876 werd de aan de polder toebehorende oppervlakte van ruim 961 hectare water en ruigte in de Legmeerplassen verkocht aan de Maatschappij tot droogmaking van de Noorder Legmeerpolder. Bij overeenkomst van 3 januari 1877 werd bepaald, dat de sinds 1674 bestaan hebbende conventie tussen de Buitendijkse Buitenveldertse polder en de Kalslagerpolder werd opgeheven. Door de daarop gevolgde droogmaking van de Noorder Legmeer heeft de polder een geheel zelfstandig bestaan gekregen. De polder was voorheen gelegen in de gemeente Nieuwer-Amstel en was verdeeld in de Bovenlanden en de Benedenlanden. De Benedenlanden werden gevormd door de Veenpolder in het noordelijk gedeelte van de Buitendijkse Buitenveldertse polder. In 1904 verleenden Gedeputeerde Staten van Noord-Holland concessie voor vervening van het noordelijk gedeelte van de polder. Bij besluit van de Staten van 16 juli 1918 werd de Veenpolder in het noordelijk gedeelte van de Buitendijkse Buitenveldertse polder opgericht als zelfstandig orgaan. Deze Veenpolder werd bij besluit van 1 juli 1930 opgeheven, omdat hij door de voltooiing van de vervening zijn bestaansrecht als afzonderlijke rechtsgemeenschap verloren had. Bezittingen, schulden en archief zijn toen overgegaan naar de Buitendijkse Buitenvelderste polder. Ten gevolge van de uitvoering van het Boschplan werden alle gronden in de Benedenlanden vanaf 1933 door de gemeente Amsterdam onteigend. De overige gronden in de polder zijn daarna in gebruik genomen voor bebouwing.