In 1967 gingen de Provinciale Noord-Hollandse Vereniging Het Groene Kruis, Noord-Hollandse Bond van het Wit-Gele Kruis en het Noord-Hollandse Oranje-Groene Kruis een samenwerkingsverband aan onder de naam Stichting Samenwerkende Provinciale Kruisverenigingen in Noord-Holland. De overheid drong in het kader van kostenbeheersing en efficiency steeds meer aan op schaalvergroting en regionalisatie. De gevolgen van deze ontwikkelingen leidden tot samenwerking en fusie van plaatselijke verenigingen onderling en landelijk van provinciale verenigingen met elkaar. In Noord-Holland resulteerde dit, na fusie van de plaatselijke verenigingen, in de oprichting van in totaal 25 regionale kruisverenigingen. In 1974 vond de samenvoeging van de bureaus van de drie Noord-Hollandse provinciale kruisverenigingen plaats en in 1975 de definitieve oprichting van de Provinciale Kruisvereniging Noord-Holland. In de jaren 80 bleek bij de leden in de plaatselijke afdelingen behoefte te bestaan aan grotere organisatorische eenheden. Hiertoe werden de 25 plaatselijke kruisverenigingen samengevoegd tot negen regionale basiseenheden in Noord-Holland. Dit proces van reorganisatie en regionalisatie werd begeleid door de Provinciale Kruisvereniging en leidde tevens tot het op non-actief stellen van het provinciaal bureau. De Provinciale Kruisvereniging werd hierbij feitelijk, maar nooit officieel, opgeheven.