In maart 1908 werd de afdeling Arbeidersverzekering opgericht onder leiding van mr. W.A. van Emden. De arbeidsverzekering was een afsplitsing van de Afdeling Arbeid, omdat deze afdeling overbelast was. In 1914 ging de afdeling naar het Ministerie van Financiën.[1]

De afdeling handhaafde onder andere de Ongevallenwet uit 1901. Dit was de oudste regeling op het terrein van verzekering van werknemers. De wet ging uit van het beginsel dat het bedrijf verantwoordelijk was voor de financiële gevolgen van ongevallen bij de bedrijfsuitoefening. De Invaliditeitswet van 1913, gerealiseerd onder minister A.S. Talma, en de Ouderdomswet van 1919 regelden de verplichte verzekering van `loonarbeiders' tegen de gevolgen van invaliditeit en ouderdom. De uitvoering van deze verzekeringen werd opgedragen aan de Rijksverzekerings­bank te Amsterdam, samen met 39 Raden van Arbeid, die ingevolge de Radenwet van 1913 waren ingesteld. De totstandkoming van de Ziektewet verliep moeizaam: deze wet van minister Talma verscheen in 1913 in het Staatsblad, maar zou pas in 1930 in werking treden.[2]